Jest to samochód o którego istnieniu wiedzą nieliczni. Wyprodukowany został w liczbie 3 925 sztuk przez 7 lat. Jest to auto niszowe, cena wynosila 5 900 000 włoskich lirów. Była to alfowska odpowiedź na inne auta tamtego okresu, Lamborghini Miura, Maserati Ghibli i De Tomaso Mangusta. Alfę Montreal stylizował Bertone. Widać to zresztą po profilu bocznej szyby, która miała podobne linie w Lancii Stratos.

Silnik tej Alfy był dość ciekawą jednostką, pojemność skokowa wynosiła 2,5 litra, ale na osiem cylindrów w układzie widlastym, rozwarcie cylindrów wynosiło 90 stopni, średnica tłoka wynosiła 80mm, a jego skok 64,5! Stopień spręzania to 9.3:1, na jeden cylinder przypadały 2 zawory. Zasilany był paliwem przez mechaniczny wtrysk Spica, moc maksymalna wynosiła 200KM przy 6500obr/min, moment obrotowy zaczął chwytać od 5100obr/min i nosił wartość 238Nm. Rozrząd to DOHC (dwa wałki rozrządu w każdej głowicy), rozrząd napędzany był łańcuchem. Oczywiście całość, blok i głowica wykonane były z aluminium. Alfo...czemu dziś nie produkujesz takich silników??

Skrzynia biegów napędzała koła tylne, przez jednotarczowe, suche sprzęgło. Posiadała 5 przełożeń, zsynchronizowanych, umiejscowienie tradycyjne, za silnikiem. Nadwozie auta nie było umieszczone na ramie, było samonośne z dwoma drzwiami. Wewnątrz mieściły się 2 osoby, cztery jeśli ktoś już chciał kogoś zabrać na siłe, urok nadwozia 2+2.
Zawieszenie przednie niezależne, składające się z wachaczy poprzecznych, sprężyn śrubowych, amortyzatorów teleskopowych, stabilizatora poprzecznego i skośnych drążków reakcyjnych. Tylne to już oś sztywna.

Hamowanie odbywało się dzieki dwuobwodowemu hydraulicznemu układowi hamulcowemu z serwem(wspomaganie), oczywiście z przodu i z tyłu były hamulce tarczowe (rok 1970!).
Masa własna wynosiła dość sporo jak na auto klasyczne bo ponad 1,2 tony, cena za V8 napędzane łańcuchem. Prędkość maksymalna wynosiła i tak 220km/h(rok 1970!) a przyspieszenie 0-100km/h wynosiło dokładnie 7,6 sekundy, nie będę się powtarzać, który to był rok produkcji. Alfa Romeo Montreal wewnątrz rozpieszczała luksusem, szyby miały sterowanie elektryczne, klimatyzacja była w standardzie. Dzisiaj to nic takiego, ale roku 1970? Do tego to co mi sie w samochodach podoba najbardziej.

Środkowy tunel był wysoki, a dzięki zabudowie był wyższy. Tak podoba mi się wysoki tunel, dlaczego?? Lewarek zmiany biegów miał niecałe 10 cm, był krótki i na dobrej wysokości. Koło kierownicy było drewniane i dość szerokie, zegary na desce rozdzielczej miały również ciekawą skalę (tak jak dzisiaj TVR, co nazywano taką straszną nowością).